Now that the bushes have disappeared, Australia is showing its true scale and character. Surrounded by emptiness with just this strip of bitumen stretching in front of us, it takes determination to battle the western wind, the afternoon heath and the over 600 dry kilometers to Hedland. We carry nearly 40 liters of water now, get up before the wind does, start cycling at first daylight and take an afternoon break under the oversized mailbox of a distant cattle station.
Advertisement


January 14, 2010 at 2:53 pm
Beste Loes en Herb,
Zo af en toe werp ik een blik op jullie fietsstrapatsen.
Mooie foto’s, mooie teksten en een fenomenaal uithoudingsvermogen.
Hoe is dat Herb? Om het nu eens met zijn tweeën te doen?
Ik wens jullie een prachtig 2010 en een behouden tocht.
Met hartelijke groet en tot ziens,
Bert Bakker
January 15, 2010 at 2:52 pm
lieve herb en loes,
krijgen jullie wat mee van al die lieve berichtjes op de site?
ik sluit me volledig aan bij de woorden van bert.
veel liefs
agaath
January 19, 2010 at 11:51 am
Lieve Herb en Loes,
Hoewel ik dol ben op open ruimtes en eindeloze vlaktes, lijkt Australië em net iets te open en wijds. Komt denk ik door de hitte die jullie beschrijven. Wat een geluk dat ze daar megabrievenbussen hebben voor de brood nodige schaduw. Je kunt er bijna in overnachten! Liefs uit Amsterdam!
November 28, 2011 at 3:17 pm
Voor mij bestaat er niets beters en niets mooiers om mijn hoofd eens goed mee leeg te maken, dan een paar weken verblijf in the great wide open…lang leve Australie!